Przedszkole Miejskie nr 20 w Lesznie "Baśniowa Kraina"

Najnowsze artykuły

Adaptacja dziecka 3-letniego do przedszkola

Utworzono: 01 sierpień 2015

ADAPTACJA DZIECKA 3-LETNIEGO DO PRZEDSZKOLA

DRODZY RODZICE!

Początkowe dni w przedszkolu dla 3 latka to niełatwa sprawa! Malucha czekają poważne zmiany w życiu, często trudne dla niego do zaakceptowania.
Do okresu adaptacyjnego musimy przygotować zarówno siebie, jak i dzieci, wtedy łatwiej przeżyjemy trudne chwile.

SPRAWDZONE RADY I WSKAZÓWKI

1. Musimy posłać dziecko do przedszkola. Rodzice muszą być przekonani, że pójście dziecka do przedszkola jest decyzją najlepszą zarówno dla nich, jak i dla niego. Trzeba dziecko oswoić z myślą pójścia do przedszkola i cierpliwie tłumaczyć: Mama chodzi do pracy. Tatuś też chodzi do pracy. Siostra chodzi do szkoły. W domu nikogo nie ma i dlatego ty będziesz chodzić do przedszkola.

2. Nastaw dziecko pozytywnie. Opowiadając dziecku o przedszkolu, mów tylko pozytywnie, np.: W przedszkolu jest dużo dzieci, które bawią się kolorowymi zabawkami. Jest tam bardzo wesoło i przyjemnie. Dobrze jest też powiedzieć dziecku, kto będzie je zaprowadzał do przedszkola, a kto odbierał. Ważne, by zawsze trzymać się ustalonego porządku.

3. Naucz dziecko samodzielności. Pierwsze dni pobytu dziecka w przedszkolu to duży stres, który narasta w przypadku, gdy dziecko jest mało samodzielne. Aby ten stres choć trochę zminimalizować, warto wcześniej zadbać, by dziecko (na miarę swoich możliwości) radziło sobie w takich sytuacjach, jak:

Zgłaszanie potrzeb fizjologicznych.
Samoobsługa w toalecie (wycieranie pupy, podciąganie majtek, spuszczanie wody).
Ubieranie i rozbieranie się w sali (szatni)- początkowo dzieci mogą liczyć na znaczną pomoc.
Siedzenie podczas posiłku przy stole, trzymanie łyżki.
Samodzielne jedzenie.

4. Nie wprowadzaj atmosfery pośpiechu, tylko czule, ale stanowczo pożegnaj się z dzieckiem. Nie jest wskazane przyprowadzanie dziecka do przedszkola w ostatniej chwili, gdyż pośpiech podczas rozbierania i zniecierpliwienie temu towarzyszące wprowadzają dziecko w stan niepokoju i pobudzenia. Pożegnanie z dzieckiem powinno być czułe, ale krótkie. Dobrze jest powiedzieć dziecku: Przyjdę po ciebie po obiedzie... Jak zjesz obiadek, będę na ciebie czekała w szatni. Bardzo ważne jest dotrzymywanie słowa, ponieważ daje ono dzieciom poczucie bezpieczeństwa i zarazem pewność, że rodzic przyjdzie.

5. Poświęć dziecku więcej czasu niż zwykle. Pierwsze dni pobytu dziecka w przedszkolu to trudny okres dla rodziców i dzieci. Rozmawiaj dużo z dzieckiem, w rozmowie połóż nacisk na jego samopoczucie w przedszkolu, relacje z kolegami, podejmowane zabawy oraz na zaradność życiową.

6. Pluszowa zabawka pomoże przetrwać trudny czas. Dziecku łatwiej będzie przeżyć rozstanie z rodzicami i chętniej wejdzie do sali zabaw, trzymając pod pachą swojego pluszaka. Zabawka będzie mu przypominała dom rodzinny. Należy jednak pamiętać, żeby nie wsuwać do kieszonki dziecka malutkiej zabawki, którą łatwo zgubić, np. z jajka niespodzianki, bo to wywoła nową falę rozpaczy.
7. Nauczyciel zna twoje dziecko – rozmawiaj z nim i ufaj mu. Dzieci po powrocie z przedszkola najczęściej opowiadają o różnych wydarzeniach, które miały miejsce w przedszkolu. Porozmawiaj z nauczycielką, jeżeli pewne fakty i zdarzenia budzą twoje wątpliwości, wydają ci się niewiarygodne albo cię cieszą. Niektóre dzieci mają wybujałą wyobraźnię i rozbudzoną fantazję. Dlatego weź poprawkę na to, co dziecko opowiada.

TYLKO WSPÓŁPRACA Z NAUCZYCIELKĄ, OPARTA NA WZAJEMNYM ZAUFANIU, PRZYNIESIE OCZEKIWANE REZULTATY.

Na podstawie artykułu z miesięcznika „Bliżej przedszkola"

O TYM WARTO PAMIĘTAĆ:

ADAPTACJĘ UŁATWIA:

• racjonalne podjęcie decyzji
• pozytywne myślenie o placówce (zaufanie do personelu)
• poznanie placówki przez dziecko
• wcześniejsze dostarczenie dziecku doświadczeń przebywania z innymi dorosłymi
• umożliwienie kontaktów z innymi dziećmi
• usamodzielnienie dziecka
• stopniowe przyzwyczajanie dziecka do placówki (w razie potrzeby krótszy czas pobytu, bez posiłków, leżakowania)
• akceptacja dziecka i zrozumienie jego stresu, wspieranie go
• okazywanie spokoju, poczucia bezpieczeństwa podczas rozstania
• czas na bycie z dzieckiem po odebraniu go z przedszkola
• ujednolicenie rytmu życia w przedszkolu i w domu

ADAPTACJĘ UTRUDNIA:

• niepewność decyzji
• brak zaufania do placówki, podejrzliwość wobec personelu
• wyrzuty sumienia, niepokój, lęk, poczucie zagrożenia
• nieznajomość placówki
• brak doświadczeń społecznych w kontaktach z innymi dorosłymi i dziećmi
• nadopiekuńczość, wyręczanie dziecka w czynnościach związanych z samoobsługą
• "rzucenie na głęboka wodę" – pełny wymiar godzin
• pośpiech, zdenerwowanie, zabieganie, brak czasu dla dziecka
• brak zrozumienia dla trudnych zachowań dziecka, obrażanie się na dziecko, odrzucenie

Na podstawie E. Gruszczyk – Kolczyńska, E. Zielińska „Wspomaganie rozwoju umysłowego trzylatków i dzieci starszych wolniej rozwijających się"

ŻYCZYMY DZIECIOM, PAŃSTWU I SOBIE OWOCNEJ WSPÓŁPRACY!

Kategoria: Pojedyńcze strony